| تبليغات | X |
مشکل امثال من و اکثریت نسل سوم بعد از انقلاب با امثال احمدی نژاد و دیگر کسانی که نمی خواهند شعور نسلهای بعد را به رسمیت بشناسند،از نظر محتوایی چیزیست شبیه مشکل مدرنیست های آغاز قرن بیستم و قائلین به اصولی اخلاقی معروف به "ویکتوریایی" در اروپا، البته اینجا یکسر دعوا را دولت گرفته است و از نظر عمق مفهومی هم تفاوت از زمین تا آسمان است!
تعریف های جدید از مناسبات و مفاهیم، خواسته ای است که با هر نسل نویی ظاهر می شود و این اسب تشنه آنقدر سرکش است که تا آب نجوید سواری نمی دهد. در این میان چنانچه پدران را هنوز میراثی مانده باشد تا نوباوگان را دلخوش کند و خوراکی برای اشتهای نوجویی شان باشد، می توان اندیشه ای را از نسلی به نسل دیگر سپرد.
اما اگر در آنچه پدران می گویند با آنچه فرزندان می جویند توفیر باشد، فرزندان جز جستجوی پاسخی درخور برای سوالهایشان نمی کنند و تا نجویند، همان است که هست...
حال پدران چماق بدست گیرند و دندان دنشان دهند و ساماندهی(!) ها کنند.
