قطعاْ کسانی که آخرین مصاحبه تلویزیونی رئیس جمهور را دیده اند بسیارند که در این باب بخشی از آنچه که به ذهن آمده است را می نویسم.
نمی دانم چگونه است که این آقا بعد از چند سالی که از صدارتش می گذرد با خود اینگونه پنداشته که هر چه آبادنی ست در ملک ایران از برکت وجود ذی بهای دولتش بوده و هر چه بدی است از آن اغیار است و رقبا، حال آنکه هر چه از آبادانی های دولت نهم کرده گفت برای به ثمر رسیدنش دست کم ده سالی کار لازم بوده. هر چند که با توجه به آمار ارقام ایشان گویی موضوع کلام نه از این سرزمین که از ممالک راقیه صحبت در میان است.
من تنها به اشارتی بسنده میکنم درباره آنچه که خود از نزدیک در تماس بوده و هر چه هست به شکلی مستند در تاریخ ورزشی کشور موجود و محفوظ است.
رئیس محترم دولت در این مصاحبه از موفقیتهایی بزرگ و بی سابقه ورزشی در سه ساله اخیر نام برد که همه از برکت برنامه ریزی های بی سابقه و اعجاب انگیز دست اندرکاران سازمان تربیت بدنی علی آبادی است و برای اثبات مدعا نیز به ذکر مثالهایی همچون تیم شیرجه و شنا و دو میدانی روی آورد که: "ما قبلا در این میادین حرفی نداشتیم اما حالا مدال آور شده ایم."
به خاطر دارم که در سال ۷۸ در اردویی همزمان با تیم نوجوانان شیرجه و بسیاری دیگر از تیم ها در محل مجموعه ورزشی آزادی، خوابگاه یک و مدیریت بسیار خوب آقای سامانی در این خوابگاه آماده اعزام به مسابقات جهانی می شدیم.
از آن رو که در آن سال ما نیز تیم جوانی بودیم، با اعضای تیم نوجوانان شیرجه روابط دوستانه خوبی داشتیم که البته از این تیم تنها نام سعید طاق بستانی را به خاطر دارم.
این سال مصادف شده بود با ورود "مستر جو" نامی اولین مربی کره(جنوبی) ای تیم شیرجه. در صحبتهایی که همان سالها با دوستان شیرجه در میان بود صحبت از تغیراتی بنیادین در شیوه تمرینها، تکنیکها، سیستم بدن سازی و برنامه تغزیه تیم شد که به اراده ی این تازه وارد صورت پذیرفته بود.
این گذشت تا آنکه چند سال بعد(به گمانم سال ۸۱ یا ۸۲ یعنی آخرین سال حضور من در اردو) تیم شیرجه توانسته بود توسط همان بچه ها که آن روز دیگر همه در تیم جوانان بودند به اولین مدال خود دست پیدا کند و طلسمی بزرگ شکسته شد و این همان افتخاری است رئیس الوزرای نهم به پای خود نوشت!
تو خود بخوان حدیث مفصل از این افزایش نقدینگی و رشد صادرات و تورم و ...
و نکته مهم تر از این که در بیانات رئیس الوزرا آمد همان طرحی است که هم او و هم متعلقین و مبلغین "تحول اقتصادی"ش نامیده اند.
از آن رو که سر و ته و آغاز و پایان این داستان ناپیداست و تنها می توان گفت که چیزی ست آنقدر بزرگ و رشته ای ست آنقدر دراز که اگر اراده ای خلاف آنچه که تا امروز دولت برای حل بحران خود ساخته اقتصاد از خود نشان داده به انجامش باشد، سالیانی چند باید به انتظار نشست و نظاره کرد که شاید ثمری در حاصل شود، و اینها همه زمانی میسر است که اساسا این طرح کوچکترین مشابهتی به هیچ یک از طرح های این دولت نداشته باشد که اگر چنین باشد(که هست) صدای کلنگ گور اقتصاد این ملک به گوش می رسد!
اما نکته اساسی این طرح در این است که از آن جایی که موافقی جر خود دولت ندارد(همانگونه که تا امروز از چپ و راست به گوش می رسد) و نکات هیجان انگیزی(!) در آن است(همچون یکصد هزار تومان نفتی)این طرح عملا کارکردی جز شعار انتخاباتی دولت در انتخابات آتی نخواهد داشت و اگر روزی خدای ناکرده پای عمل برسد دست دشمن خونخواره از آستینها سر برون می کند و دولت مهرورز را ناکام در خدمت به خلق می گذارد و هزار و یک حسین کرد شبستری، زاده می شود.

می شنوم صدای طرب از دور،
نوای غریبی ست،
شادی سیاه جامگان فانوس به دست،
باز اشباح، باز تاریک خانه
آه، اگر این ظلمت را یارای سخن بود
تا بنامد جنین افلیجی را که آبستن است،
امشب مرگ چند ساله می شود؟
از وقایع دانشگاه زنجان امروز همه به همت دانشجویان این دانشگاه مطلع شده اند و تقریبا در اصل ماجرا کسی شک ندارد به غیر از زاهدی وزیر علوم که بر آن است که حضور یک دختر بی روسری در اتاق معاونت دانشجویی جرم محسوب نمی شود.
چند اشکال اینجا وارد است:

روزی حجاریان گفت که در ایران و با ساختار سیاسی فعلی در گسترده ترین شکل ممکن شاهد حکومتی بناپارتیستی خواهیم بود و توانایی تبدیل به یک حکومت فاشیستی تمام عیار عملا وجود ندارد چرا که این سیسم از نظر بوروکراتیک به شدت دچار ضعف است.
طبق آخرین اخبار انجمن صنفی روزنامه نگاران توسط وزارت کار و امور اجتماعی دولت نهم منحل شد.
با نگاهی به عملکرد و سیاست های داخلی دولت نهم در این چند سال که پرچم اجرا را به چنگ آورده است، نشان داده که این طیف علاقه فراوانی به کشیدن پرده آهنین روی کشور دارد.
یک نمونه آنکه رئیس پلیس پایتخت بعد از اجرای طرح امنیت اجتماعی و تعیین تکلیف پلیس برای مردم که از چه کفش و روپوش و جوراب و مدل مویی باید استفاده کنند تا آنجا پیش رفت که مخالف نص صریح قانون اعلام کرد هیچ شرکت خصوصی ای خصوصی محسوب نمی شود و پلیس به راحتی حق ورود و بازرسی دارد و اینجا بود که قوه قضائیه به ناچار اعلام نمود که ورود به شرکتهای خصوصی نیاز به حکم دادستانی دارد.
و حالا هم انحلال انجمن صنفی روزنامه نگاران شاهکار اخیر دولت نهم محسوب می شود در شمار یکی از هزاران شاهکارهایی که در طول تصدی خود زده است از انحلال سازمان مدیریت و گفتگوی تمدنها و کاهش دستوری سودهای بانکی تا تهیه پیش نویس برای ادغام بانکها و ...
البته از دولتی که معاونت اقتصادی سازمان بازرسی ریاست جمهوری اش دامپزشک باشد و چندین و چند نمونه دیگر اینچنینی بیش از این انتظار نمی رود.
اما تلاش دولت برای رسیدن به نمونه ای اسلامی از بناپارتیسم قابل تقدیر است!!!!
از آمدنــــــم نبود گـــردون را ســــود وز رفتن من جاه و جلالش نفزود
از هیچ کسی نیز دو گوشم نشنود کاین آمدن و رفتنم از بهر چه بود